WELKE TWEE SOORTEN VALBEVEILIGING WORDEN ER IN DE BOUWSECTOR GEBRUIKT?

De bouwsector kent talrijke potentiële gevaren op de werkplek, waaronder valpartijen, die tot de top tien van OSHA-overtredingen behoren en verantwoordelijk zijn voor ongeveer een derde van alle dodelijke ongevallen op bouwplaatsen. Werkgevers zijn verantwoordelijk voor het aanbieden van valbeveiliging, en werknemers zijn verplicht de aangeboden beveiliging op een veilige manier te gebruiken om onvoorziene gebeurtenissen te voorkomen. Valbeveiliging moet in de algemene industrie al vanaf vier voet beginnen, op scheepswerven vanaf vijf voet, in de bouw vanaf zes voet en op havenwerkplaatsen vanaf acht voet. In de bouwsector zijn er, afhankelijk van de behoefte, twee hoofdtypen valbeveiliging beschikbaar:

1. Bij passieve valbeveiliging is het gebruik van persoonlijke beschermingsmiddelen of medewerking van de werknemer niet nodig. Leuningen, vangnetten en handgrepen zijn voorbeelden van passieve systemen. Passieve systemen zijn het meest geschikt voor werkomstandigheden waarin bouwtechnische maatregelen het valgevaar niet kunnen wegnemen.
2. Actieve valbeveiligingssystemen zijn interactief en vereisen zowel het gebruik van gespecialiseerde uitrusting als de medewerking van de werknemer. Actieve systemen worden verder onderverdeeld in twee soorten: val- en verplaatsingsbeveiligingssystemen en valopvangsystemen. Verplaatsingsbeveiligingssystemen zijn ontworpen om de werknemer te helpen ver genoeg over een onbeveiligde rand te reiken om de taak uit te voeren, maar niet zo ver dat hij over de rand valt. Valopvangsystemen daarentegen zijn een realistische oplossing wanneer passieve systemen of bewegingsbeperkende systemen niet kunnen worden ingezet om te voorkomen dat werknemers vallen. Een valopvangsysteem moet voorkomen dat een vallende werknemer de grond raakt of tegen een voorwerp of een lager gelegen niveau onder de werkplek botst.

Bij het ontwikkelen van effectieve procedures en maatregelen ter bescherming tegen vallen is het belangrijk om uit te gaan van de hiërarchie van maatregelen, die bij dit proces kan helpen. Verminder het risico op vallen zoveel mogelijk, maar als dat niet haalbaar is, stel dan een strategie op ter bescherming tegen vallen voor de veiligheid van werknemers die op hoogte werken. Er zijn vier verschillende opties beschikbaar om te voorkomen dat werknemers vallen:

Valbeveiliging:

Dit is een vorm van valbeveiliging die voorkomt dat iemand valt. Valbeveiligingssystemen zijn verplicht op werkplekken waar werknemers op hoogte werken. Pas wanneer er een val plaatsvindt, treedt het valbeveiligingsmechanisme in werking. Een ankerpunt, een veiligheidsharnas en een verbindingsmiddel (zoals een veiligheidslijn of een zelfoprolbare reddingslijn) maken allemaal deel uit van de valbeveiligingsuitrusting.

Positionering:

Het positioneringssysteem houdt werknemers op hun plaats en zorgt ervoor dat ze veilig blijven, waardoor de werknemer met beide handen vrij kan werken. Dit systeem biedt geen valbeveiliging, maar voorkomt wel dat er valpartijen plaatsvinden.

Opvragen:

Een reddingssysteem, ook wel reddingsplan genoemd, is een systeem dat in werking treedt zodra er een val plaatsvindt. Dit systeem is vooral gericht op de situatie na de val, waarbij de nadruk ligt op het redden van de werknemers die zijn gevallen. OSHA eist bovendien dat er een reddingsplan voor valongevallen is opgesteld.

Vering:

Hangsystemen kunnen werknemers naar beneden laten zakken en ondersteunen, terwijl ze hun handen vrij hebben om taken uit te voeren. Hangsystemen worden gebruikt voor werknemers die bijvoorbeeld schilderwerkzaamheden of het wassen van ramen uitvoeren.